Bij (hoge) ‘nood’ of ‘calamiteiten’ op het Amsterdamse stadhuis word je geacht een boekwerk door te nemen alvorens tot actie over te gaan. Dit riep bij de Taaldokter warme herinneringen op aan de overheidsinstantie die schreef: ‘Wij hebben diverse calamiteitenbestrijdingsplannen waarin de te nemen maatregelen staan beschreven die nodig zijn om de gevolgen van een calamiteit/ramp/crisis te minimaliseren.’
Aankruisen wat niet gewenst is. Hoe één zin talloze vragen kan oproepen (één gek kan meer vragen stellen dan duizend wijzen kunnen beantwoorden):
- hoezo ‘diverse’ plannen?
- waarom dat ’te nemen’?
- waarom dat ‘beschreven’?
- waarom dat ‘die nodig zijn’?
- et cetera
- ad infinitum
Kortom: waarom niet gewoon geschreven: ‘Wij hebben een calamiteitenplan’? De Taaldokter kent het antwoord al, maar stelt af en toe graag een retorische vraag. En nu fluks naar de calamiteitenuitgang!